Στο ποδόσφαιρο, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μία αριθμητική σχέση, παράμετροι και παράγοντες που επιδρούν στο αποτέλεσμα αλλά οι συντελεστέ δεν είναι ποτέ οι ίδιοι. Το τέλος ενός ποδοσφαιρικού αγώνα το γνωρίζουν όλοι, όμως την αρχή κανείς.

Το τέλος ενός αγώνα είναι μία αριθμητική σχέση, δηλαδή μια οπτική παρουσίαση και η αρχή του μια νοητική σύσταση. Ωστοσό η αρχή μιας φιλοσοφικής αντιπαράθεσης, κατά τον Αριστοτέλη και Πλάτωνα, είναι επάνω στο ορατό και το νοητό αποτέλεσμα και όλα αυτά επάνω στην αλήθεια. Και η αλήθεια, εδώ δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένα οπτικό αποτέλεσμα.

Η σύσταση και ο διαχωρισμός του νοητού με το οπτικό αποτέλεσμα ξεκινά από το σφύριγμα του διαιτητή στο κέντρο του γηπέδου και λήγει με το τριπλό του σφύριγμα. Έτσι , το παιχνίδι , σου αφήνει το οπτικό του πεδίο και μπαίνει ξανά στη νοητική του σύσταση, όπως ήταν προτού ξεκινήσει. Σε χιλιάδες αναλύσεις, αντιπαραθέσεις, υποθέσεις, παροξυσμούς και κλάματα.

Άλλωστε, έχοντας τώρα ένα οπτικό και αριθμητικό αποτέλεσμα η μαγεία μεταβαίνει στην νοητική του σύσταση. Με αποτέλεσμα όλοι να γίνονται ειδικοί, να κατηγορούν, να στηρίζουν, να κατακρίνουν και να υποστηρίζουν. Εκείνο όμως που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι ότι μέσα από αυτή την νοοτροπία νομίζουν ότι είναι προπονητές (Coach, Manager) ,  παρακολουθώντας και βλέποντας μία οπτική αλήθεια ή ένα αριθμητικό αποτέλεσμα αποκτάς γνώμη μόνο για το αποτέλεσμα, το ορατό (κατά τον Πλάτωνα). Έπειτα αυτό που προσκόμησες από τη διαδικασία αυτή , είναι ότι γινεσαι ειδικός σε ένα μόνο μικρό μέρος του αποτελέσματος, στη παρακολούθηση. Επάνω σε αυτό το μοντέλο εξειδικεύτηκαν και έγιναν στη χώρα μας εκατοντάδες προπονητές σε ομάδες για δεκαετίες.

Όμως, αυτό που θα κάνουμε εμείς εδώ που είναι και επάγγελμα αλλά και λειτούργημα μας, θα είναι μία ανάλυση και επεξεργασία των νοητικών ή οπτικών αποτελεσμάτων πάνω στη βάση σύνθεσης και διάστασης από την επιστήμη.